پنجره بسته دلم شکسته

دلی که تنها دل به تو بسته  

با یاد عشقت همیشه مسته ...اما تو رفتی

به من می گفتی هرجا که باشی

نمی شه روزی ازم  جدا شی

اما چه آسون دل کندی ازمن... دروغ می گفتی

دستت تو دستم چتر شکستم

توی خیابون نم نم بارون

پای پیاده آخ که چه ساده... عشقو می خواستم

هنوز می شینم تو رو ببینم

تواون خیابون زیر بارون

چه خوش خیالم که بر می گردی... باور ندارم

صدای نازت توی خیالم

دستای گرمت تو دست سردم

نوازشم کن حتی تو خوابم... هنوز چشم براهم

اگه تو حتی خاطره باشی

بازم قشنگه مال من باشی

هرجا  که رفتی هرجا که باشی... خدا نگهدار

زندگی نیست به جز حرف محبت به کسی

ور نه هر خار و خسی زندگی کرده بسی

زندگی بیشترش سوختن است درس آموختن است

یک برادر دارم واسه من دیوارش از همه کوتاه تر است

توی روزای گرفتاری و تنگ دستی من

زندگی انتظاریست که آدم ز برادر دارد

زندگی فانوسیست لب دریای خیال آویزان

می توان آن را دید و نه بیش

روشن است اما به اندازه ی خویش

 زندگی تابلویست نیمه ی راه که ز سر منزل مقصود خبر می آرد

کار او هشدار است گر مسافر رهش بیدارست

زندگی تجربه ی تلخ فراوان دارد

 دو سه تا کوچه و پس کوچه واندازه ی یک عمر بیابان دارد

زندگی زندانیست که بیشتر از زندانی زندانبان دارد

زندگی دین بزرگیست که بر گردن ماست

هر وقت که بارون می زنه تو رو کنارم می بینم

حس می کنم پیش منی  .....  هنوزم عاشق ترینم

امیدم:

می آید روزی که نیلوفر چشمم تو را ببیند

                سکوت غریبانه ی لانه ی عشقم را فریاد شوی

                    و دست منتظرم را بگیری

                           آن روز دنیا پر از شور عشقت می شود

محبوبم:

می آید روزی که شقایق ها در پناه دستان تو سرخ شوند

                       و در کنار تو قلبم به آرامش ابدی بپیوندد

                 و با هم ،هم آواز شویم

                                     و سرود عشق را با هم زمزمه کنیم

 شقـایق اینجا من خیلی غریبم

                         آخه اینجا کسی عاشق نمی شه

خـوابیــدی بـــدون لالایــی و قصــه  

بگیر آسوده بخواب بی درد و غصه

دیگه کـابـوس زمســـتون نمی بینــی

توی خواب گلای حسرت نمی چینی

دیگه خورشید چهرتـو نمی سوزونه

جای سیلی های باد روش نمی مونه

دیگه بیدار نمی شی با نگرونی

یا با تردید که بری یا که بمونی

رفتی و آدمکا رو جا گذاشتی

قانون جنگلـو زیر پا گذاشتی

اینجا قهرن سینه ها با مهربونی

تو تو جنـگل نمی تونستی بمونی

دلت رو بردی با خود به جای دیگه

 اونجا که خدا برات لالایــی می گه

می دونم می بینمت یه روز دوباره

تـوی دنـیـایــی کــه آدمــک نــداره

مـــــــن ...   کاری ندارم با اشکای ِ تو

مـــــــن ...   نمی میـرم  دیگه برای ِ تو

مـــــــن ...   نمی ریزم اشکی به پای تو

مـــــــن ...  خسته شدم دیگه به جونه تو

مـــــــن ...  جون سپردم توی زندون تو

مـــــــن ...  می خوام برم دیگه بدون تو

                                                  بدون تو...

غربت من ؛هرچی که هست ؛از با تو بودن بهتره  

 آخر ِ خط زندگیــم ..................این نفسای آخره

وقتی دارم با هر نفس از این زمونه سـیر مـی شم

وقتی با یه زخم زبون از این و اون دلگیر می شم

ایــن آخـــره راه ِ دیــگه باید که تنـها بمیرم

تنها تو اوج بی کسی تو غربت آروم بگیرم

بــایــد بــرم؛  بایـد بــرم باید که بی تو بپرم

آخ که چه سنگین می زنه این نفـسای آخـرم

سکوت ِ من نشونه ی رضایتم نیست می دونی

گلایه هامو می تونی از تـوی چشــمام بخونـی

بگو آخه جرمم چیه که باید این جور بسوزم

هیچی نگم ؛داد نزنم ؛ لبامو رو هــم بــدوزم

در بــه در ِغــزل فــروش منــم کـه گیتـــار می زنم

با هر نگاه به عکست انگار من خودمو دار می زنم

نفرین به عشق و عاشقی نفرین به بخت و سرنوشت

به اون نگاه که عشقتــو تو ســـرنوشتِ مــن نــوشت

نفرین به من نفرین به تو نفرین به عشق من وتو

به ســـــاده بــودن منو .........به اون دل سیاه تو

زدم به سیم آخر

 دلم می خواد برم یه جایی که هیچ کس نباشه

آخه من درد دلمو به کی بگم به کی بگم که داغونم به کی بگم که دلم داره می ترکه به کی بگم

(چی بگم که خیلی تنهام می دونی یاری ندارم چی بگم که غیر غصه دیگه دلداری ندارم)هر کی

به فکر خودشو هیچکی درد دل منو گوش نمی کنه به کی بگم که دارم تو تنهاییام می پوسم و

آتیش می گیرم

(هیچکسی پا نمی ذاره تو سراچه خیالم هیچکسی نداد جوابه این سوال بی جوابم)  توی این

شهر بزرگ یه نفر هم وجود نداره که حرفامو بفهمه همه می خوان معشوق باشن هیچکس

عاشق نمی شه (هر کی  اومد دو سه روزی از دلم بازیچه ای ساخت دلمم مثل عروسک ساده

بود دل به دلش داد)انگار تنهایی تنها عاشقیه که تا ابد با آدمه(گله و گلایه ای نیست بی وفایی

رسم عشقه عاشقا تنهامی مونن تنهایی مرامه عشقه)

تنها آرزوی من از خدا مرگه و بس

 خداحافظ ای عشق قشنگم

ساعت چنده نمی دونم

کجا هستم نمی دونم

حال عجیبی دارم

بدنم روح نداره یا روحم بدن نداره

نمی دونم

رو زمینم یا توی آسمون 

 یا هیچ کدوم

نمی دونم

آخ  خ خ خ خ خ خ...........

تنها چیزی که حس می کنم درد قلبمه

نمی دونم چمه نمیدونم

این قلبه هم مارو هالو گیر اورده   نه می زنه  نه بی خیال میشه

خیلی آروم شده انگاری شراب زده

آرومه آروم

تـیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــک تـــــــــــــــــــــــــــــــاک...........

 انگار نای زدن نداره  بی خیالم که نمی شه نمی دونم چه مرگشه بازم لوسبازیاشو شروع کرده

بش می گم بابا بی خیال  جونه مادرت دست از سرکچل ما بردار به گوشش نمی ره لا مروت.....

وای خدای من انگار آبله مرغون گرفتم ..........

تنم پر از لکه های قرمز و سیاهه       سرم داره سیاهی می ره  دستام نای نوشتن نداره

نمی دونم این دیگه چه حالیه نمی دونم

نمی تونم براتون بیانش کنم ........

آخ            

  خدایا من چم شده ؟ .......

بی خیال

نه

اینطوری نمی شه

باید  کالبد شکافی کنم ببینم چمه؟

هنوز حرفای ناگفته دارم گوش کن

تو هم این زهر تلخ نفرتو نوش کن

آره تو راست می گی عشق بچه بازیست

همون بهتر بری؛ ما رو هم فراموش کن

تو آبروی عاشقی و پــــاک بردی

دارم جدی می گم برای من مردی

چقدر ساده بودم که بـــاورت کردم

عزیزم بودی و خونمو می خوردی

(تو که بریدیو دوختیو بهونه ساختی اما بدون که تو عاشقی باختی

عشق و چه ارزون و مفت فروختی ...................باختی باختی)

یاد می گیرم از تو اینوکه برم با یه بهانه

اسم این کار و بذارم راه حل عاشـــــقانه

توی اوج اشــــک عشقی یاد می گیرم که بخنـــــدم

هر کی سوختو باخت مهم نیست مهم اینه من برندم

از تو آینه ساخته بودم به چه سادگی شکستی

 توی کارت مونده بودم اما ثابت کردی پستی

من به غصه وا نمی دم به تـو هم بها نـــمی دم

پرنده ای را که دوست می داری رها کن

اگراوهم تورا دوست داشته باشد برمی گردد

وگرنه هیچگاه عاشقت نبوده.....

((یادت میاد گفتم بهت اگه نمی شی مرحمم

تو رو خدا زخمم نشو که تیکه پارست بدنم

تو عین نا باوریام تو هم شدی یه زخم  ِنو

هیچ نمی خوام مثل تو شم از جلوی چشمام برو ))

واقعا دستِ رضا صادقی درد نکنه با این شعرش

نمی تونم ببخشمت دور شو برو نبینمت

تیکه ای بودی از دلم گندیدی و بریدمت  

هیچی بدتر از این نیست که تو صادق باشی و آدمای پر ادعا تو رو غیر از این تصور کنن در حالی که تمام وجود خودشون رو دروغ و نیرنگ گرفته باشه

هیچی بدتر از این نیست که یکی با دروغاش فریبت بده وتو با سادگی فریب حرفاشو بخوری....

هیچی بدتر از این نیست که دیگران گناهاشونو به گردنت بندازن و جلوی دیگران مظلوم نمایی کنن

هیچی بدتر از این نیست که درو اطرافت پر باشه ولی تو حتی یه نفر رو پیدا نکنی که باش درد ِدل کنی

هیچی بدتر از این نیست که اونی که فکر نمی کردی قلبت رو به سادگی بشکنه و بعدش خودشو جلوی دیگران شکسته دل معرفی کنه

هیچی بدتر از این نیست که همیشه تنهایی رو کنار خودت حس کنی

هیچی بدتر از این نیست که یکی کینه های گذشتشو روی سر تو خالی کنه

هیچی بدتر از این نیست که غرورت رو بخاطر یکی بشکنی و اون نفهمه

هیچی بدتر از این نیست که عاشق باشی و دیگران عشقشون رو ازت دریغ کنن

هیچی بدتر از این نیست که عاشق آدمای خودخواه باشی چون با خودخواهیشون تو رو نابود می کنن

هیچی بدتر از این نیست که یکی با دروغاش تو رو عاشق کنه و بعدش تو رو تنها بذاره و بره

بهتره که هیچ وقت عاشق نشی چون آدما تو رو نابود میکنن

حرفای آدما رو هیچ وقت باور نکن چون یکیش هم حقیقت نداره

فرشته ی کوچولو اگر چه نسل فرشته ها در حال انقراض

است اما حاضر نشو با این وضعیت با آدما زندگی کنی چون اونا تو رو نابود می کنن تا خودشون آباد شن

دیگه حاضر نیستم قلب کوچکم رو به خاطر این جمله که میگه: (تو اگر دوست می خواهی مرا اهلی کن)به آدما بسپارم چون اونا اهلی نمی شن فقط این قلب کوچیک منه که توی چنگال اونا تیکه پاره می شه

دیگه حاضر نیستم قلبم رو به آدما بسپارم دیگه حاضر نیستم هر چند که ازش چیزی نمونده حتی این تیکه پاره های  قلبم رو هم نمی سپارم به آدما چون  آدما لیاقت همینش رو هم ندارن

آدما همشون مثل هم هستن فقط دروغاشون با هم یکمی فرق می کنه وگرنه هیچ تفاوتی با هم ندارن

قلبت  رو اسیر دست آدما نکن

انقدرداغونم که نمی دونم باید چکار کنم که آرامش بگیرم وای خدا یا من

 نمی دونم چه گناهی کردم که مجازاتم اینه ولی خداوند این خیلی سنگینه

من انقدر قوی نیستم که بتونم این همه درد رو تحمل کنم چرا ای خداوند .....

من که توی زندگیم یه بارهم نخواستم تسلیم لذت های نفسانیم بشم ای خداوند

پس بگو من چه گناهی مرتکب شدم که مجازاتش اینهمه سنگینه

خدایا  شونه های من خیلی ظریفه من طاقت نمی تونم بیارم زیر این بار غم

دارم دیونه می شم یعنی توی این دنیای بزرگ یه نفر وجود نداره که بتونه

منو درک کنه؟

خدایا من اگه نخوام زندگی کنم باید کی و ببینم آخه این جونه من چقدر

 بی ارزشه که تو هم نمی خوای بگیریش

خدایا من درد دلم رو باید به کی بگم  به کی باید بگم که داغونم

خدایا تا کی باید از دست این آدما بکشم تا کی باید تحمل کنم تا کی

دیگه خسته شدم خسته ............

کمکم کن منو تنها نذار من جز تو کسی رو ندارم ای خداوند کمکم کن

ا

ی خداوند تا کی می خوای اشکای منو ببینی و هیچ کاری نکنی؟ تا کی ؟

کاش می شد دونه دونه ی اشکامو می نوشتم تا بفهمید که چقدر داغونم

آ

خه خداوندا آدم تا چقدر می تونه خودخواه باشه؟

خداوندا اگه انسانیت اینه که من از انسانیت استعفا می دم

پس اون همه عشق و محبت که می گن کجاست ؟کجای  قلب این آدما ست

ادامه دارد............

آخ که عجب رویی داری بازم می گی دوسم داری

خودم دیدم بابا خودم دیدم لب روی لبهاش می ذاری

چرا نمی گی راستشو ؟ که غیر من یاری داری    

من می دونم من می دونم تو دیگه دوسم نداری

جل و پلاسا ت و ببر؛ بیرون ز خونه ی  دلم

این همه خوبی به تو و ببین چی اومد به سرم

آقا حالا یاغی شده رفته واسم ساغی شده

 برای آش سردشون چه کاسۀ داغی شده

گریه و التماس تو قشنگیه خیالمه

کشتن و آتیش زدنت آخرعشق و حالمه

پشت سرم گفتی که من در گیر و قاطی پاطیم

 تف به مرامت عوضی از سرتم زیادیم

خــــــــــــــداوند ِ پاک، ای سرور ِ آسـمانی

 تویی راستی و حیات جز تو همه چیز فانی

((خداوند ای معبود من حافظ وجود و تن))

آرامش تو، راحتی بخش ِ قلـــــب و جان

شادی و سرور تو، انــــــدر دل  ِمومنان

((خداوند ای معبود من حافظ وجود و تن))

 محبـــــــــــــــت  تو، پر کرده دلهای ِ ما

همچو نهری ابدی ،جاریست ز وجود ِ ما

((خداوند ای معبود من حافظ وجود و تن))

تو را با دیگری دیدم که گرمه گفتگو بودی

با او آهسته می رفتی سراپا محو او بودی 

صدایت کردم و بر من چه بیگانه نگه کردی

شکستی عهد دیرین را گنه کردی گنه کردی

گناهت را نمی بخشم    گناهت را نمی بخشم

چه شبها را که من تنها به یاد تو سحر کردم

چه عمری را که بیهوده به پای تو هدر کردم

تو عمرم را تلف  کردی گنه کردی  گنه کردی

همین بود آن وفایی را که می گفتی

همین بود آن صفایی را که می گفتی

تو که خود این چنین بودی چرا روزم سیه کردی

گنه کردی  گنه کردی  گناهت را نمی بخشم    ...

دلم گرفته و من حتی یه قطره اشک

 هم ندارم که بخوام با اون قلبمو آروم کنم

نفسم گرفته از این زباله ها ومن

 هوایی ندارم که بخوام توش نفسی تازه کنم

دست وپام می لرزن و عصایی ندارم

 که با اون بتونم پیکرم نحیفمو تحمل کنم

چی بگم که تو این دنیا هیچ قلبی ر و

 پیدا نمی کنم که بتونم باهاش دردِدل کنم